Antik Çağ'da bebek yapımı, dönemin kültürel ve sosyal dinamikleriyle şekillenen bir el sanatı olarak öne çıkıyordu. Farklı malzemeler kullanılarak yapılan bu bebekler, sadece çocukların oyun aracı değil, aynı zamanda toplumun ekonomik yapısını da yansıtan birer sembol niteliğindeydi. Zamanla gelişen teknikler ve kullanılan malzemeler, bu oyuncakların çeşitliliğini artırırken, ailelerin ekonomik durumuna göre değişen üretim yöntemleri dikkat çekiyordu.

Antik Çağ'da bebekler çeşitli malzemelerden yapılarak farklı şekillerde üretilmekteydi:

• Pişmiş toprak, ahşap, kemik, fildişi, mermer, bez, deri ve balmumu gibi malzemeler kullanılarak oyuncak bebekler yapılırdı.
• Önce bacakları oynayan bebekler, zaman içinde kolları, başları ve en sonunda da diz ve dirsekleri eklemli olacak şekilde üretilirdi.
• Özel üretim gerektiren bebekler, gelir durumu düşük ailelerin çocuklarının sahip olabileceği oyuncaklar değildi.
• Düşük maliyetli bebekler, bir dal parçasına çaput sarılarak veya ot, saman doldurularak evde kolayca yapılabilirdi.

Antik Çağ'da yapılan bebeklere örnek olarak, M.Ö. 3. binde Mısır'da, M.Ö. 8-7. yüzyılda ise Yunanistan'da görülmeye başlayan bebekler verilebilir.