Andaval Kilisesi, tarihi ve mimari açıdan büyük öneme sahip bir yapı olarak dikkat çekmektedir. 5. ve 6. yüzyıllara tarihlenen bu kilise, Helenistik bazilika planı ile inşa edilmiş olup, hem dış hem de iç mekânında özgün detaylar barındırmaktadır. Düz ahşap çatısı ve üç nefiyle, dönemin mimari anlayışını yansıtan Andaval Kilisesi, zamanla geçirdiği tahribatlar ve restorasyon süreçleri ile de ilgi çekici bir örnek oluşturmaktadır.

Andaval Kilisesi'nin (Konstantin ve Helena Kilisesi) mimari özellikleri:

• Plan: Mimari plan özellikleri göz önünde alındığında, kilise, 5. veya 6. yüzyıllara tarihlenen, düz ahşap çatılı, üç nefli, tek apsisli Helenistik bazilika planlıdır.
• Malzeme: Dış cephede kazıma figürler, iç mekânda ise freskolar gözlemlenmiştir.
• Süsleme: Duvarlarında haç motifleri ve fresk kalıntıları yer almaktadır.
• Tahribat: 8. ve 9. yüzyıllardaki Arap akınları sırasında kilise büyük tahribat görmüş, olasılıkla yakılmış ve daha sonra örtü sistemi kagir beşik tonoza dönüştürülmüştür.
• Restorasyon: 1996 yılından itibaren yapılan kazı çalışmaları ile yapı belgelenmiş, rölöve, restorasyon ve çevre düzenlemesi projeleri hazırlanmış ve uygulama çalışmaları gerçekleştirilmiştir.

Kilisenin orta nef batı duvarı ve pencere kemerlerinde, orta nefi kuzey neften ayıran duvar ve tonoz başlangıçlarında duvar resimleri bulunmaktadır. Bu resimler, secco tekniğiyle yapılmış dini konulu resimlerdir.