Alamut Kalesi, on birinci yüzyılda İran'da geçen, güç, inanç ve ihanet temalarını işleyen derin bir hikâye sunar. Hasan Sabbah’ın liderliğinde kurulan İsmaili tarikatı, gizli bir cennet kurma hayaliyle dolup taşan bir dünya yaratırken, bu süreçte yaşanan olaylar, insan doğasının karanlık yönlerini gözler önüne serer. Hikâye, yalnızca bir kalenin düşüşünü değil, aynı zamanda ideallerin ve güç arzularının çarpışmasını da simgeler.

Alamut Kalesi kitabının özeti şu şekildedir: On birinci yüzyılda İran’da geçen hikâye, kendini peygamber ilan eden Hasan Sabbah’ın, Fedai adını verdiği askerlerden oluşturduğu ordusuyla bölgede hâkimiyet kurmak için hazırladığı çılgın ama zekice bir planı konu alır. Hasan Sabbah, Alamut Kalesi’ni içten içe ele geçirmek için önce yakınlardaki bir kasabada saklanır. Kaleyi ele geçirdikten sonra, kendisini İsmaililer’in bekledikleri peygamber ilan eder ve birçok yandaş toplar. Bu kalenin arkasında, Deylem krallarının yaptırdığı güzel bahçeler vardır. Hasan Sabbah, bu bahçeleri daha da güzelleştirerek tam bir cennet havasına sokar. Zor askeri eğitimler görüp, dini bilgilerle donatılan fedai adayları, bir zaman sonra sınava tabi tutularak fedailiğe kabul edilir ve İsmaili ordusunda saygın bir yere sahip olurlar. Güzel kadınların, yemyeşil bahçelerin, şarap ve haşhaşın göz boyadığı sanal bir cennet yaratan Sabbah, genç savaşçılarını, emirlerine uydukları takdirde bu cennete gidebileceklerine inandırır. Kendisi, son derece zeki ve kurnaz, aynı zamanda da çok esprili birisidir. Kendisini peygamber ilan etmesine ve insanlara dini bilgileri öğretse de tamamen Allah inancı olmayan, her konuda geniş bilgiye sahip birisidir. Selçuklular, bu tarikat tehlikesine karşı bir sefere çıkar. Kale sakinlerinin huzuruna çıkan peygamber, elçiler de dahil, herkesin gözü önünde, iki fedaisine ölmelerini emreder. Kısa zamanda güçlenen Sabbah, Nizam-ül Mülk’ü öldürür. 1256 yılında Moğolların güçlenmesi ve saldırıların başlaması, kaledeki askerleri çaresizliğe düşürür. Rükneddin, teslim olur ve askerler kaleden inerler. Alamut parça parça yıkılır; binalar ateşe verilir ve teker teker yavaşça yıkılır.